Ik weet nog dat mijn moeder, mij vroeger mee nam naar de slager, waar ze kleine tegeltjes op de vloer hadden liggen. Van Die gele met een werkje erin. Die tegeltjes namen mij mee naar mijn droomwereld, want het wachten duurde zo lang....het was daar altijd druk.
De voegen werden straten en de tegels zelfs huizen en grote flatgebouwen. Ik bedacht vriendinnetjes, die in deze fantasie huizen woonden en bedacht avonturen.
Tot ik uit mijn droomwereld werd wakker geroepen. 'Of je een worstje lust' vraagt mijn moeder. Blijkbaar had de mevrouw achter de toonbank met haar witte mutsje en schort dit al een keer gevraagd.
Ja dank u wel, was mijn antwoord en nam dat rolletje boterhamworst gretig aan.
Daar werd toen ook gevraagd wat ik later wilde worden.... ik riep toen enthousiast: Modeontwerpster. Jurken voor de barbies maken!
Pas jaren later. 30 om precies te zijn 😉 koop ik mijn eerste naaimachine. Ik wil kleertjes maken voor mijn eigen kinderen. Ik krijg de eerste les van mijn bonusmoeder en daarna pak ik het zelf helemaal op. Alleen gaat het niet allemaal vanzelf en mijn drukke baan en karakter zorgen ervoor dat ik in een burn-out terecht kom.
Pas jaren later. 30 om precies te zijn 😉 koop ik mijn eerste naaimachine. Ik wil kleertjes maken voor mijn eigen kinderen. Ik krijg de eerste les van mijn bonusmoeder en daarna pak ik het zelf helemaal op. Alleen gaat het niet allemaal vanzelf en mijn drukke baan en karakter zorgen ervoor dat ik in een burn-out terecht kom.
